سلام به خدمت تمامی شما عزیزان ، عزیزانی که همیشه نسبت به بنده لطف دارند ، عرضم حضورتون که طبق قراری که گذاشته بودم باهاتون در این مطلب باید در مورد خنده یه مطلب اجمالی بگم و هم ترانه ای که با همین نام سرودمو براتون بزارم ، راستش نظرم عوض شده بود و نمی خواستم در این مطلب راج -به خنده بگم و از خنده بنویسم ، به علت فوت پدر بزرگ  گل یکی از دوستان و خواهرای عزیزم نمی خواستم راج -به خنده بنویسم اما بهتر دیدم که این مطلبو بزارم هم اینکه روحیه اون عزیز دل یه مقدار عوض میشه و تا حدودی شاید تسکین پیدا کنه ( که البته می دونم نمی کنه حالا شایدم ) اما به هر حال ضمن تسلیت گفتن خدمت این عزیز دل و آرزوی شادی و موفقیت برای ایشون این متنو و ترانه رو می زارم ( دلایل دیگه اش با اجازتون نزد خودم محفوظ می مونه ).

همه به من می گن که خیلی آدم خندانی هستم ( و فکر می کنم باشم ) چون خنده اولاً که بر هر درد بی درمان دواست و ثانیاً بازم دواست ، من و خنده خیلی وقته که با هم عجین شدیم شاید اغراق نباشه اگه بگم که یه روز نخندم می میرم ( البته یه وقت فکر نکنین زده به سرمو و دیوونه شدما و الکی می خندم و همینطوری بی خودی نه آ ) . هر وقت با هر کسی خواستم سلام علیکم بکنم با خنده به سمتش رفتم و ... . آخه انقدر مردم واسه خودشون مشکلات و گرفتاری دارن که منم بیام  همینطوری و خیلی جدی و خشک و عبوس بهشون سلام بگم باهاشون حرف بزنم که بیشتر مشکلات و غم و غصه هاشون یادشون می یاد رو همین حسابم که شده تا اونجا که ممکنه سعی می کنم با لبخند و خنده به استقبال دیگران برم و با روی گشاده باهاشون حرف بزنم. خنده نعمت فوق العاده ایست ، همیشه خندان باشید.

برای خوندن ترانه ی خنده به ادامه مطلب رجوع کنید ضمناً این ترانه در تاریخ ۳۰ دی ۸۷ سروده شده.