تبليغاتX
آريان بي همتا - این هم ترانه ی جدیدم


آريان بي همتا

این یه روزه زمونه ، دنيا دو روز مي مونه ، عاشقي نغمه هاشو داره هر روز مي خونه

                                               به نام جاودانه ی هستی بخش

گله :

گناهم عاشق شدن بود ، به پای دلدار

                                                        حبس تو زندون دل ، سکوت عکسش رو دیوار

نمی دونم چی شد این عشق شروع شد !

                                                            تموم وابستگیا ، دلتنگیا ، تبدیل به دروغ شد

بهار دیگه نمی خونه واسم ، آواز عاشقی

                                                         انگار سرنوشت زده بود ، شکستن دل به سادگی

دیگه زمستونم به رنگ تابستون نمیشه

                                                        خاطره اش می مونه تو دلم ، به یادگار تا همیشه

گله ندارم از زندگی ، گله دارم از خودم                  که چرا عاشق شدنو بلد نبودم

گله ندارم از زندگی ، گله دارم از خودم                   که چرا عاشق شدنو بلد نبودم

نگاهم رو به آسمون واسه دیدنه رنگین کمون      

                                                             چشمام همش می خونه از گریه و اشک و بارون

عشقش یه بهونه بود ، شکستن دل عاشقونه بود

                                                                       از لحظه گذشتن به رسم این زمونه بود

اما حالا واسه خوشبختیش دعا می کنم

                                                        واسه همراز بودنه این عشق ، فرشته رو صدا می کنم

گله ندارم از زندگی گله دارم از خودم                   که چرا عاشق شدنو بلد نبودم

گله ندارم از زندگی ، گله دارم از خودم                 که چرا عاشق شدنو بلد نبودم

نوشته شده در سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت 17:44 توسط نيما مطلق زاده| |


Design By : Night Skin